Twardzi mężczyźni i odważne kobiety w czarnych skórzanych kurtkach na potężnych maszynach to zupełnie nowy świat, przesiąknięty prędkością, adrenaliną i romantyzmem szosy. Dla motocyklistów stalowy koń to coś więcej niż tylko pojazd; to najlepszy przyjaciel. Motocykl jest najważniejszym elementem stylu życia bikera. Ten ruch jest prawdopodobnie jednym z najbardziej rozpowszechnionych na świecie. Obecny jest niemal w każdym kraju, jednocząc ludzi w każdym wieku.
Oprócz miłości do motocykli, bikerzy są znani ze swojego kanonicznego wizerunku – skórzanych kurtek, kamizelek pokrytych naszywkami, jeansów i innych elementów. Dlaczego motocykliści wybrali właśnie takie stroje? Dlaczego noszą skórzane kurtki? Co oznaczają naszywki motocyklowe? Ten wpis odpowiada na wszystkie popularne pytania dotyczące odzieży motocyklowej.
Kultowy strój motocyklisty – kurtka typu Perfecto
Odzież motocyklowa (skórzane kurtki, skórzane spodnie, bandany, solidne sznurowane buty) to przede wszystkim środki ochrony, a dopiero potem stylizacje z charakterem i sposób na wyrażenie siebie.
Być może najbardziej znanym elementem stroju motocyklisty jest kurtka. Biker jacket to krótka motocyklowa kurtka skórzana z charakterystycznym, ukośnym zamkiem błyskawicznym biegnącym od lewego biodra do prawego ramienia. Dzięki asymetrycznemu zapięciu dwie warstwy skóry nachodzą na siebie, chroniąc przed wiatrem.
Inne cechy charakterystyczne kurtek skórzanych to: duża ukośna kieszeń na piersi (gdzie łatwo zmieścić mapę), boczne kieszenie z pionowymi rozcięciami, w których można ogrzać dłonie zimą, mała kieszonka z klapką na drobiazgi, wykładany kołnierz, pasek u dołu kurtki, specjalne fałdy na plecach i pod pachami dla swobody ruchu oraz wąskie rękawy z zamkami.
Klasyczna skórzana kurtka motocyklowa szyta jest ze skóry bydlęcej (buhaj lub krowa), dość grubej i ciężkiej. Muzycy i przedstawiciele subkultur zazwyczaj noszą kurtki z cieńszej skóry (o grubości około 1.2 - 1.6 mm). Jednak motocykliści, kupując kurtki, wyznają zasadę „im grubiej, tym lepiej”. Prawdziwa kurtka motocyklowa przypomina skórzaną zbroję i doskonale chroni właściciela, gdy ten „całuje asfalt”.
Historia kurtek motocyklowych
Choć mogłoby się wydawać, że były one od zawsze, pierwsze skórzane kurtki mają konkretnych twórców. Są nimi synowie rosyjskiego imigranta, nowojorczycy Irwin i Jack Schott. W 1913 roku bracia założyli firmę Schott NYC, zajmującą się krawiectwem i sprzedażą skórzanych płaszczy przeciwdeszczowych. W 1928 roku Irwin zaprojektował krótką skórzaną kurtkę i nazwał ją Perfecto na cześć marki swoich ulubionych cygar.
Skrócone kurtki skórzane zyskały dużą popularność podczas II wojny światowej. Lotnictwo było intensywnie wykorzystywane, ale konstrukcje samolotów wciąż się rozwijały. Nic dziwnego, że kabiny pilotów były przewiewane przez pęd powietrza. Dlatego piloci potrzebowali specjalnej odzieży chroniącej przed wiatrem. Skórzana kurtka Perfecto stała się doskonałą pomocą dla lotników.
Dzięki ukośnemu suwakowi i nachodzącym na siebie warstwom skóry pilot był zabezpieczony przed mroźnym wiatrem. Ponadto kurtka pilota posiadała wydłużone rękawy, które zakrywały dłonie nawet przy wyciągniętych do przodu rękach. Zapewniało to wygodną pozycję podczas lotu i chroniło palce przed odmrożeniem. Dodatkowo kurtka posiadała fałdę na plecach zapewniającą swobodę ruchów.
Po wojnie wielu pilotów zamieniło samoloty na jednoślady, stając się motocyklistami. Nie zapomnieli jednak o niezawodnych, praktycznych i wygodnych skórzanych kurtkach. Pierwsi bikerzy włączyli skróconą kurtkę do swojej garderoby i od tego czasu stała się ona symbolem motocyklistów na całym świecie.
Kurtki Perfecto poza granicami kultury motocyklowej
Perfecto mogłaby pozostać jedynie elementem stroju motocyklowego, gdyby nie film „Dziki” (1953). Marlon Brando gra w nim przywódcę gangu motocyklowego i oczywiście przemierza miasto w kurtce Perfecto. Dwa lata później James Dean zaprezentował podobny strój w filmie „Buntownik bez powodu” (według pogłosek Dean nigdy nie rozstawał się ze swoją ulubioną skórzaną kurtką). Skórzana kurtka zaczęła być kojarzona z chuligańskim duchem. Została nawet zakazana w amerykańskich szkołach, co tylko podsyciło jej popularność.
Wtedy wydarzyło się coś znaczącego. Elvis Presley postanowił włączyć skórzaną kurtkę do swojego stroju scenicznego. Perfecto stała się kultowym przedmiotem dla gwiazd rock-n-rolla i ich fanów. Gdy Elvis zyskał status światowej gwiazdy, zaczął ozdabiać swoją kurtkę kamieniami szlachetnymi i złotymi nitami. Mimo że Elvis spopularyzował skórzaną kurtkę, niemal straciła ona swoje znaczenie dla twardych motocyklistów, zamieniając się w kostium sceniczny zdobiony cyrkoniami i klejnotami.
W połowie lat 70. skórzane kurtki przeżyły kolejny szczyt popularności, gdy angielski zespół punkrockowy Sex Pistols wybrał je jako swój znak rozpoznawczy. Grupa przeciwstawiła Perfecto filozofii świata kapitalistycznego. To uczyniło z kurtki kultowy element ubioru wśród fanów rocka. Pod koniec XX wieku czarną skórzaną kurtkę można było zobaczyć w szafie niemal każdego przedstawiciela ruchów nieformalnych. Noszą ją rockmani, punkowcy, metalowcy, wykonawcy muzyki folkowej itp.
Kamizelki motocyklowe
Kamizelka, charakterystyczny element strojów w stylu western, stała się niezbędnym elementem odzieży jeźdźców stalowych koni, obok masywnych klamer do pasków, kowbojek, krawatów bolo, bandan i czapsów. Styl „współczesnych kowbojów” stał się wizytówką nie tylko motocyklistów, ale także muzyków rockowych i wszystkich, którzy chcieli podkreślić swoją przynależność do subkultury motocyklowej.
Jazda na motocyklu nakłada na odzież dość surowe wymagania. Choć ozdobne klamry, plecionki, tłoczenia i frędzle wciąż cieszą się zainteresowaniem wśród fanów starej szkoły, tkaniny i zamsz ustąpiły miejsca trwalszej i bardziej praktycznej skórze. Materiał ten jest nie tylko odporny na brud, ale może również ochronić motocyklistę podczas upadku z jednośladu.
Kamizelki motocyklowe stały się szczególnie popularne wraz z rozwojem ruchu klubowego. Członkowie klubów zaczęli uzupełniać swoje kamizelki naszywkami, znanymi również jako Barwy (ang. Colors). Barwy są powodem do dumy każdego motocyklisty. Pozwalają odróżnić „swoich” od „obcych” i służą do określenia hierarchii w klubie.
Początkowo członkowie klubów naszywali Barwy bezpośrednio na kurtki, ale z czasem zaczęto używać kamizelek. Warto zauważyć, że motocykliści klubowi noszą kamizelki nie pod, a na wierzchu odzieży wierzchniej. Nie każdy lubi jeździć w tej samej kurtce w każdych warunkach pogodowych i o każdej porze roku. Ponadto, w sytuacjach, gdy nie jest pożądane epatowanie barwami, kamizelkę można łatwo założyć na drugą stronę lub schować do kufra.
Śladem klubów motocyklowych (MC) i gangów motocyklowych (MG), bardziej demokratyczne związki motocyklowe również zaczęły wprowadzać kamizelki. MCC (MotorCycle Community), RC (Riders Club), OS (Owners Club), MFC (Moto Fans Club) posiadają własne kamizelki ozdobione barwami.
Naszywki na kamizelce podkreślają przynależność motocyklisty do konkretnej społeczności (lub odwrotnie, odmowę przystąpienia do jakiejkolwiek grupy – No Club, Lone Wolf itp.), manifestują stosunek do życia (i śmierci), prezentują logotypy ulubionych marek motocyklowych, flagi odwiedzonych krajów czy festiwali. Popularne są również naszywki funkcjonalne, jak np. te określające grupę krwi.
Naszywki motocyklowe
Jeśli motocyklista należy do klubu, jego kamizelka będzie zdobiona Barwami. Barwy to emblemat klubu naszyty na plecach skórzanej kamizelki lub dżinsowej bezrękawnika. Barwy składają się z trzech części – górnego i dolnego „rockera” (łuku) oraz centralnej naszywki. Górny rocker zawiera nazwę klubu, a dolny wskazuje miejsce jego założenia. Centralna część prezentuje logo klubu i status członka. Liczba elementów Barw odpowiada gwiazdkom na pagonach wojskowych – oznacza rangę właściciela. Full-patched bikers (ci, którzy mają prawo nosić wszystkie trzy elementy Barw) to pełnoprawni członkowie klubu. Prospects (kandydaci) mogą nosić tylko górny i dolny rocker, podczas gdy hang-around mogą mieć tylko dolny rocker.
Pełnoprawni członkowie mają pełen zakres praw, w tym prawo głosu na zebraniach i udział w podejmowaniu decyzji. Ponoszą też pełną odpowiedzialność.
Prospect to kandydat przygotowujący się do zostania pełnoprawnym członkiem. Nie posiada jeszcze prawa głosu na zebraniach ani prawa do podejmowania decyzji.
Hang Around to potencjalny kandydat, wykonujący obecnie całą „czarną robotę” w swoim MC.
Legal Name (ksywka na drodze) to przydomek motocyklisty. Jest często wpisywany na naszywce na piersi, obok statusu czy lokalizacji klubu.
Nomad – członek klubu z prawem do noszenia Barw. Jednak w przeciwieństwie do innych, nie należy do konkretnego oddziału (chapteru) klubu. Jeździ sam. Nomad uczestniczy w zebraniach klubowych w różnych lokalizacjach i płaci składki w miejscu, do którego zaprowadzi go trasa.
Free Rider lub Loner to osoba, która podziela wartości stylu życia „outlaw”, ale woli pozostać wolna od klubowej hierarchii – nie należy do żadnego konkretnego klubu.
Jeśli motocyklista jest członkiem klubu, jego miejsce w hierarchii jest wskazane na kamizelce. Naszywka ze statusem (stanowiskiem) znajduje się na piersi lub, rzadziej, na rękawie.
President – głowa klubu lub oddziału. Zazwyczaj jest to stanowisko wybieralne. Prezydent zarządza strategią klubu, utrzymuje relacje z innymi klubami, urzędnikami itp.
Vice-President – zastępca prezydenta, który przejmuje jego obowiązki w razie nieobecności lub śmierci (przed wyborami).
Treasurer – skarbnik, odpowiedzialny za sprawy finansowe klubu: zbiera składki, opłaca rachunki, kontroluje przepływy gotówki. Zarządza także klubowymi naszywkami: prowadzi ewidencję, kontroluje wydawanie i zwrot naszywek od byłych członków.
Sergeant Of Arms – zastępca prezydenta ds. bezpieczeństwa. Jego obowiązkami jest nadzorowanie przestrzegania statutu i zasad przez członków klubu. Dba o dobrą atmosferę wewnątrz klubu. W większości klubów jest odpowiedzialny za ochronę i przechowywanie Barw i innych naszywek.
Road Captain – szef grupy podczas przejazdów. Wyznacza trasę z uwzględnieniem prędkości, dostępności stacji benzynowych, miejsc odpoczynku itp. Stanowisko to może być stałe lub przypisane do konkretnego przejazdu.
Club Colors są dla motocyklistów świętością. Wymagają wysokiego poziomu osobistej odpowiedzialności i samodyscypliny. Bikerzy rozumieją, że barwy są ściśle chronione, a proces ich zdobywania jest długi i skomplikowany. Motocyklista musi szanować barwy 24 godziny na dobę, nawet jeśli aktualnie ich nie nosi.
Symbole na odzieży motocyklowej
Oprócz barw klubowych, bikerzy noszą różne symbole na odzieży lub sprzęcie. Najczęstsze z nich to:
Naval Jack – symbol nonkonformizmu i przekonań amerykańskich motocyklistów.
Czaszka oznacza, że motocykliści nie boją się niebezpieczeństwa ani śmierci. Symbol ten jest bardzo ważny; służy jako ochrona, ponieważ wysoka prędkość to narkotyk każdego bikera, ale niesie ze sobą duże ryzyko. Istnieje nawet wierzenie, że kiedy Śmierć przychodzi po człowieka, zostawia swój znak w postaci czaszki. Jeśli osoba jest już oznaczona, Śmierć uważa, że już ją odwiedziła i zostawia ją w spokoju.
„1%” (OnePercent) – symbol ten powstał po głośnym przemówieniu szefa American Motorcycle Association (AMA). Powiedział on, że wszyscy motocykliści to praworządni ludzie, a tylko jeden procent to wyjęci spod prawa. Od tego czasu naszywka „1%” oznacza, że motocykliści zaliczają się do outlaw. Symbol ten jest bardzo często tatuowany.
Iron Cross (Krzyż Żelazny) i swastyka. Zostały one przejęte przez amerykańskich żołnierzy po II wojnie światowej, kiedy to faktycznie narodził się ruch motocyklowy. Nosząc odznaczenia wroga, żołnierze protestowali przeciwko władzy amerykańskiej. Symbol ten jest niejednoznaczny. Z jednej strony, wielu amerykańskich outlaw ma znane prawicowe poglądy. Z drugiej strony, wielu bikerów nosi swastykę i Żelazny Krzyż po prostu dlatego, że chcą szokować „cywilów”, czyli osoby spoza kultury motocyklowej.
Dolne partie stroju
Biker musi czuć się całkowicie swobodnie w stroju do jazdy. Dlatego spodnie nie powinny krępować ruchów. Odzież motocyklowa to bardziej praktyczność niż uroda, dlatego wykorzystuje trwałe materiały zdolne przetrwać lata użytkowania. Jeśli chodzi o wygląd, motocykliści skłaniają się ku ponadczasowym projektom, które będą aktualne nawet za 50 lat.
Jeansy. Obecnie wielu motocyklistów preferuje zwykłe jeansy lub spodnie wykonane ze specjalnych materiałów. Dzięki włóknom Kevlar i innym dodatkom, takie spodnie dobrze chronią przed ścieraniem przy kontakcie z asfaltem i żwirem. Bikerzy preferują krój prosty lub boot cut. Nie zobaczysz prawdziwego bikera w obcisłych rurkach, ponieważ niemożliwe jest spędzenie kilku godzin w siodle w super ciasnych spodniach. Motocykliści nie przejmują się wyglądem, więc podarte spodnie ze śladami oleju silnikowego to ich znak rozpoznawczy.
Skórzane spodnie. Niektórzy motocykliści preferują skórzane spodnie. Są one łatwe w utrzymaniu – wilgoć, brud i kurz można po prostu zetrzeć wilgotną szmatką. Kiedy biker „całuje asfalt”, skórzane spodnie chronią przed poważnymi obrażeniami. Ponadto zimą skórzane spodnie są znacznie cieplejsze niż jeansy; nie trzeba ich prać i nie przewiewa ich wiatr, dzięki czemu ciepło pozostaje wewnątrz.
Tak samo jak w przypadku kurtki, obowiązuje zasada „im grubiej, tym lepiej”. Wybierając spodnie, należy dokładnie sprawdzić szwy. Jeśli szew znajduje się na kolanie, nie jest zbyt wygodnie siedzieć lub klękać. Ponadto taki szew często pęka. Dlatego wiele skórzanych spodni ma szwy poniżej rzepki.
Czapsy. Czapsy to w zasadzie dwie oddzielne nogawki połączone w pasie. Są pierwowzorem spodni. Ich górne części są wydłużone i przymocowane po bokach ciała szerokim pasem. Czapsy są wygodne, ponieważ można je szybko założyć na czyste jeansy lub zdjąć.
Inne elementy stylu motocyklowego
Obuwie. Buty motocyklowe powinny być praktyczne, wygodne i posiadać antypoślizgowe podeszwy. Często bikerzy noszą wojskowe sznurowane buty lub botki z klamrami. Podeszwa powinna być gruba, najlepiej z głębokim bieżnikiem, aby stopa nie ześlizgnęła się z podnóżka. W takich butach nie będzie zimno nawet w chłodne dni.
Bikerzy zazwyczaj noszą skórzane bandany. Oprócz głównej funkcji, czyli ochrony przed wiatrem i brudem, bandana może posłużyć jako opatrunek na ranę lub narzędzie naprawcze, jeśli pęknie pasek alternatora.
Bikerzy gustują w skórzanych rękawicach, które noszą nawet latem. Pomagają one chronić dłoń przed otarciami i zapobiegają ześlizgnięciu się ręki z kierownicy, jeśli spoci się dłoń. W lecie bikerzy wybierają rękawice bez palców.
Okulary to obowiązkowy atrybut. Niektórzy motocykliści odmawiają noszenia kasków, ale zawsze zobaczysz ich w okularach ochronnych. Chronią one oczy przed wiatrem i owadami.
Styl motocyklowy w modzie damskiej
Styl motocyklowy jest bardzo gender-specific, został stworzony dla osób kierujących motocyklami, którymi tradycyjnie są mężczyźni. Jednak projektanci uznali za akceptowalne użycie tego stylu w odzieży damskiej. Choć, jeśli kobieta sama nie jest motocyklistką lub nie jeździ „za plecami swojego bikera”, to stroje te nie pełnią funkcji użytkowej.
Elementami stylu motocyklowego dla kobiet są: skórzana kurtka (lub kurtka w tym stylu), skórzane spodnie lub szorty, rękawice, T-shirty, paski, skórzane torebki z frędzlami, botki lub buty w stylu militarnym oraz skórzane kamizelki.
Kurtki damskie często szyte są z cienkiej skóry, eko-skóry, materiałów lakierowanych i innych, które nie są akceptowalne dla mężczyzn. Jedyną rzeczą, jaką takie kurtki mają wspólną z prawdziwą kurtką motocyklową, jest asymetryczny zamek. Kurtki w stylu motocyklowym dla kobiet często noszone są do lekkich letnich sukienek lub zwiewnych spódnic. Kolory takich kurtek bywają różnorodne, choć przeważa czerń z dodatkiem srebrnych zamków, okuć i nitów.
Skórzane spodnie lub szorty można łączyć z delikatnymi bluzkami i uzupełniać akcesoriami takimi jak pierścienie gotyckie, łańcuchy, bransolety, naszyjniki oraz duże klamry do pasków.
Skórzane torebki zdobione są zamkami, łańcuchami i frędzlami.
Taki strój nadaje się na imprezy, spacery po mieście lub wyjścia w towarzystwie przyjaciółek. Z punktu widzenia mody taki styl jest dość interesujący, niezwykły, a nawet atrakcyjny. Choć do jazdy na motocyklu jest całkowicie nieodpowiedni.